POLSKI ZWIĄZEK WĘDKARSKI (PZW)

 NAJWIĘKSZE STOWARZYSZENIE POLSKICH WĘDKARZY

 NAJWIĘKSZY RYBACKO-WĘDKARSKI UŻYTKOWNIK WÓD ŚRÓDLĄDOWYCH W POLSCE

Polski Związek Wędkarski największe stowarzyszenie polskich wędkarzy


Polski Związek Wędkarski zrzesza 600 tys. członków, reprezentujących wszystkie środowiska i grupy społeczne. Jest kontynuatorem historii i tradycji zorganizowanego wędkarstwa polskiego, które w 2004 r. obchodziło jubileusz 125-lecia, a w 2005 r. jubileusz 55-lecia PZW.

Struktury organizacyjne PZW tworzą koła (2700) i okręgi (45) jako jednostki terenowe.

Związek opiera działalność na pracy społecznej członków.

Celem Związku jest organizowanie wędkarstwa, rekreacji, sportu wędkarskiego, użytkowanie wód, działania na rzecz ochrony przyrody i kształtowania etyki wędkarskiej.

Związkiem kieruje Zarząd Główny w Warszawie, organizując pracę stowarzyszenia.

PZW prowadzi działalność w zakresie zagospodarowania i ochrony wód, realizuje politykę ekologiczna państwa, zgodną z przyjętymi przez Polskę międzynarodowymi konwencjami i dyrektywami Unii Europejskiej.

Polski Związek Wędkarski jest członkiem trzech międzynarodowych organizacji:

• Konfederacji Wędkarstwa Sportowego - CIPS (1958),
• Europejskiej Organizacji Wędkarskiej - EAA (1999),
• Europejskiego Forum Wędkarskiego - EAF (2007).

2005 rok - 125 lat wędkarstwa - z kart historii

13 lipca 1879 r. - w Krakowie, zostało powołane Krajowe Towarzystwo Rybackie, które zapoczątkowało zorganizowaną działalność rybacką i wędkarską na ziemiach polskich pozostających pod zaborami. Pierwszym prezesem Towarzystwa został dr. M.Nowicki, który pełnił tę funkcję do 30 października 1890 r. Od samego początku Towarzystwo, obok spraw organizacyjnych, zajmowało się zarybianiem rzek i ochroną rybostanu, badaniami ichtiofaunistycznymi i krzewieniem oświaty rybackiej. Z inicjatywy władz Towarzystwa, została uchwalona 24 stycznia 1887 r. „Krajowa ustawa o rybołówstwie dla Królestwa Galicji i Lodomerii wraz z Wielkim Księstwem Krakowskim, co pozwalało unormować stosunki prawne i rybackie w rzekach południowej części kraju.

Rozwój Sportu Wędkarskiego - połów ryb na sztuczną muchę - zapoczątkował Krakowski Klub Rybactwa w roku 1896.

Po 1907 roku jego działalność kontynuowało Towarzystwo Miłośników Sportu Wędkarskiego.

W okresie po I wojnie światowej kontynuowano dotychczasowe kierunki działalności Towarzystwa. Wzrosła efektywność zarybiania rzek i ich ochrony, zbudowano wiele ośrodków zarybieniowych, m.in. w Foluszu, Nowym Sączu, Czatkowicach, Porąbce, Myślenicach, Zawoi i Tarnowie. W tym czasie powstały inne stowarzyszenia wędkarskie, które prowadziły swą działalność do 1939 r.

Krajowe Towarzystwo Rybackie było również inicjatorem i członkiem założycielem w 1929 roku Związku Organizacji Rybackich Rzeczypospolitej Polskiej i z jego inicjatywy została uchwalona w 1932 r. ustawa o „Rybołóstwie w wodach śródlądowych”, która regulowała warunki uprawiania rybactwa i wędkarstwa w Polsce.

Ze względu na znaczą liczbę towarzystw wędkarskich działających w kraju, 29 stycznia 1932 r. został utworzony Związek Sportowych Towarzystw Wędkarskich (ZSTW) z siedzibą w Warszawie. Jego prezesem został dr Adam Lardmer z Krakowa, a od 1934 r. Włodzimierz Czermiński, który pełnił te funkcję do końca istnienia Związku, tj. do 1949 r., z przerwą w czasie II wojny światowej.

Władze Związku powołały w 1936 r. „Wiadomości Wędkarskie”, jako czasopismo wszystkich wędkarzy polskich.

1 września 1939 r. ZSTW zrzeszał 54 towarzystwa wędkarskie skupiające 2073 członków. W okresie okupacji, na terenie Generalnej Gubernii, istniało 38 towarzystw wędkarskich, użytkujących 167 obwodów rybackich i zatrudniających 255 strażników. W towarzystwach tych było 3033 członków.

Po zakończeniu działań wojennych, w latach 1945-46 działały w Polsce: Krajowe Towarzystwa Rybackie w Krakowie oraz Okręgowy Związek Sportowy „Warta” w Poznaniu.

16 lutego 1947 r. Zjazd delegatów towarzystw wędkarskich w Warszawie reaktywował działalność Związku Sportowych Towarzystw Wędkarskich. Wznowiono też wydawanie „Wiadomości Wędkarskich”.

23 września 1949 r. na mocy decyzji Zarządu Miejskiego w Warszawie, działalność Związku została zawieszona. Następnie na Nadzwyczajnym Walnym Zjeździe ZSTW, w Warszawie w dniu 19 marca 1950 r., z udziałem 270 delegatów reprezentujących 35 tys. członków, powołano Polski Związek Wędkarski, którego działalność otworzyła kolejny etap w rozwoju zorganizowanego wędkarstwa w Polsce, w którym aktywnie uczestniczy dziś około 600 tys. członków naszego Związku.

W listopadzie 2006r. Polski Związek Wędkarski wraz z firmą DirNet Sp. z o.o. powołał do życia Polski Portal Wędkarski Rybobranie.pl, który rozpoczął nowy etap działalności PZW w internecie.

Największy rybacko-wędkarski użytkownik wód śródlądowych w Polsce

• Polski Związek Wędkarski gospodaruje na ponad 210 tys.ha wód. W stosunku do całego areału wód śródlądowych w kraju, w dyspozycji PZW jest około 36% ich powierzchni. PZW użytkuje 66% całej powierzchni wód płynących (rzeki), 88% powierzchni zbiorników zaporowych i 21% ogólnej powierzchni jezior.
• Polski Związek Wędkarski zagospodarowanie wód opiera na zasadach naukowych dotyczących biologicznej ochrony gatunków i jest zgodne z zasadami racjonalnego, umiarkowanego użytkowania zasobów wód. Dla zachowania ginących i zagrożonych gatunków ryb, PZW wspiera ich aktywną ochronę poprzez doskonalenie biotechniki rozrodu i chowu, z zachowaniem ich swoistej różnorodności genetycznej. W działalności zarybieniowej PZW preferuje zasadę nie wprowadzania do wód powierzchniowych gatunków obcych rodzimej faunie.
• Polski Związek Wędkarski prowadzi w 47 obiektach zarybieniowych chów i hodowlę ryb niezbędnych do zarybień śródlądowych, jest największym w kraju producentem materiału zarybieniowego ryb rzecznych karpiowatych, drapieżnych i łososiowatych.
• Produkcja materiału zarybieniowego średnio rocznie wynosi 350 ton i wartości 5,5 mln złotych, natomiast wielkość rocznego zarybienia wód użytkowanych przez PZW, to 1600 ton o wartości 18 mln złotych. W zarybieniu występują m.in. takie gatunki, jak : pstrąg potokowy - 7 mln szt., lipień - 600 tys.szt., głowacica - 700 tys.szt., sandacz - 9.500 mln. szt., szczupak - 40 mln szt., ryby reofilne rzeczne – 10 mln szt.
• Polski Związek Wędkarski chroni wody śródlądowe przed kłusownikami i złodziejami w oparciu o działalność Społecznej Straży Rybackiej liczącej około 10 tys. strażników.

Społeczna Straż Rybacka działająca we wszystkich jednostkach organizacyjnych, współpracuje z Państwową Strażą Rybacką i Policją.

Każdego roku Straż PZW przeprowadza około 100 tysięcy akcji, kontroluje około 550 tysięcy osób, zatrzymuje 12 tysięcy kłusowniczych sieci rybackich, 150 sztuk sprzętu pływającego. Skieruje do prokuratury, sądów i policji 2 tysiące doniesień o wykroczeniach.

Działalność naukowo badawcza i wdrożenia

Polski Związek Wędkarski jest promotorem wędkarstwa proekologicznego, uznającego nadrzędność ochrony środowiska nad działalnością gospodarczo-komercyjną. W swojej działalności ma wsparcie nauki, współpracuje z większością ośrodków naukowo-badawczych i wyższych uczelni w Polsce wykonującymi badania na rzecz ochrony środowiska, gospodarki wędkarskiej i rybackiej.

Tematyka badawcza obejmuje:

• prace ichtiofaunistyczne, monitoring ichtiofauny rzek,
• badania wędrówek ryb, obserwacje przepławek, hydroelektrowni i spiętrzeń pod kątem ich wpływu na produkcję ryb w rzekach,
• opracowanie biotechniki rozrodu ryb,
• badania czynników wpływających na efektywność zarybiania,
• oceny presji wędkarskiej,
• biologii ryb ze szczególnym uwzględnieniem gatunków cennych i zanikających.

Polski Związek Wędkarski inspiruje i w dużej części finansuje prace naukowe, które umożliwiają nie tylko określenie aktualnego stanu ryb w większości rzek Polski, ale wskazują na możliwość jego poprawy w makroskali i skali lokalnej poprzez zmianę struktury zarybień.

Pozwala to na restytuowanie gatunkowej różnorodności ichtiofauny w rzekach oraz przywracanie możliwości powrotu ryb wędrownych (certa, łosoś).

Polski Związek Wędkarski podejmuje działania ograniczające dalszą degradację środowiska wodnego, włącznie z przywracaniem naturalnego biegu rzek i dostosowania gospodarki rybacko-wędkarskiej, (zarybianie, połowy) do możliwości produkcyjnych wód.

Polski Związek Wędkarski jest organizatorem lub współorganizatorem konferencji naukowych służących prezentowaniu wyników badań prowadzonych na jego rzecz.

Polski Związek Wędkarski jest wydawcą Roczników Naukowych, czasopisma zawierające publikacje z badań.

Działalność edukacyjno-wychowawcza

Popularyzowanie i upowszechnianie wędkarstwa oraz wiedzy ekologicznej wśród młodzieży należy do najważniejszych celów statutowych PZW. Na XXVI Krajowym Zjeździe Delegatów PZW w 1997 r. w uchwale programowej stwierdzono m.in. : „Wobec dokonującej się zmiany pokoleniowej, każde ogniwo organizacyjne Związku zobowiązane jest do prowadzenia, rozwijania i doskonalenia pracy szkoleniowo-wychowawczej w środowisku młodzieżowym. Praca ta powinna służyć pozyskiwaniu młodzieży do Związku i systematycznemu zwiększaniu liczby członków uczestników”. Realizacji tego zadania służą zapisane w Statucie PZW obowiązki zarządów wszystkich instancji dotyczące organizowania pracy z młodzieżą i finansowanie tej działalności. Koła i okręgi PZW tworzą sekcje młodzieżowe, organizują kursy i obozy wędkarskie zakończone egzaminami na kartę wędkarską, powołują wśród młodzieży kluby zainteresowań wędkarskich, organizują liczne i różnorodne konkursy i akcje edukacyjno - wędkarskie. Do tradycji w PZW weszły masowe imprezy sportowo- rekreacyjne związane z obchodami Dnia Dziecka. Tematyka młodzieżowa znajduje znaczące miejsce na łamach prasy wędkarskiej.

Całość nadzoruje i wspiera, powołana przy Zarządzie Głównym PZW Rada ds. Młodzieży.

Komisja ta opracowuje coroczne wytyczne do pracy z młodzieżą, a także nadaje uprawnienia instruktorom pracy z młodzieżą, którzy działają na szczeblu kół, okręgów oraz w ZG PZW. Elementem wspierania działalności młodzieżowej służą także: corocznie ustanawiany system ulg w składkach członkowskich dla młodzieży, odpowiednie zapisy w Regulaminie Amatorskiego Połowu Ryb oraz systemu zawodów sportowych w kategoriach młodzieżowych.

Działalność wydawnicza

Działalność wydawnicza to : bogata literatura poradnikowa, liczne biuletyny organizacyjne i prasa wędkarska. Służą one prezentacji zasad organizowania wędkarstwa, rekreacji, sportu wędkarskiego, a także popularyzacji wiedzy dotyczącej użytkowania wód, ochrony przyrody i kształtowania etyki wędkarskiej.

Polski Związek Wędkarski kontynuuje wydawanie, jako swego organu prasowego, „Wiadomości Wędkarskich”, których pierwszy numer ukazał się w styczniu 1936 roku jako wydawnictwo Związku Sportowych Towarzystw Wędkarskich, a od 1951 roku stanowi wydawnictwo PZW. Obecnie „Wiadomości Wędkarskie” ukazują się jako miesięcznik w nakładzie 117 tys. egz. Z inicjatywy redakcji wydaje się od pięciu lat przewodniki wędkarskie ‘Wędkarskie Eldorado”, a także wydano liczne broszury popularyzujące wędkowanie z cyklu Biblioteka WW.

Wiele wydawnictw PZW zapewniło sobie historyczną role w rozwoju wędkarstwa w Polsce. Do takich należą wydane w 1985 r. „Wędkarstwo Polskie” Jerzego Paladino, „Wędkarstwo gruntowe” (1981) i „Wędkarstwo spławikowe” (1986) Zbigniewa Dziedzica czy wydany z pomocą Wydawnictwa Ekonomia i Środowisko poradnik szkoleniowy PZW „O wędkarstwie, ekologii i etyce”. Staraniem ZG PZW ukazały się ponadto kalendarze wędkarskie, plansze szkoleniowe, a także co roku aktualizowane zbiory przepisów sportu wędkarskiego, wykazy łowisk na rzekach górskich i wodach śródlądowych.

Zarząd Główny PZW od 1987 r. wydaje także „Biuletyn Wędkarski”, wydawnictwo do użytku wewnętrznego, którego dystrybucja odbywa się za pośrednictwem zarządów okręgów PZW. W sferze działalności wydawniczej i promocyjnej PZW działa również rzecznik prasowy PZW.

Nową formą działalności wydawniczej stały się uruchomione od 2002 roku strony internetowe ZG PZW: www.zgpzw.pl, www.pzw.org.pl oraz strony internetowe zarządów okręgów.

Działalność wydawniczą prowadzi także większość zarządów okręgów, ograniczając się jednak do wydawnictw organizacyjnych i okazjonalnych, a także map i przewodników po lokalnych łowiskach wędkarskich. Zarząd Okręgu w Toruniu wydaje miesięcznik „Takie wody”, służący popularyzacji wędkarstwa i ekologii na terenie Pomorza i Kujaw.

Sport

Wędkarstwo jest najbardziej masowym hobby w Polsce, podobnie jak i na świecie Wędkarstwo to rekreacja i wypoczynek ludzi , ale także dyscyplina sportowa uprawiana w wielu państwach na całym świecie. Rokrocznie organizowane są Mistrzostwa świata i Europy w których uczestniczą członkowie PZW. W Polsce sport wędkarski realizowany jest w klubach wędkarskich , a zawody towarzyskie rozgrywane są w Kołach. Sport wędkarski realizowany jest poprzez organizowanie ogólnopolskich imprez z cyklu „ Grand Prix”, Mistrzostw Okręgu i Mistrzostw Polski z zawodów tych wyłania się reprezentantów Polski na Mistrzostwa świata i Europy. Związki Wędkarskie w tym również Polski Związek Wędkarski zrzeszone są w Międzynarodowej Konfederacji Sportu Wędkarskiego ( CIPS ) oraz w Międzynarodowej Federacji Sportu Rzutowego ( ICSF ).

Polska od lat uczestniczy w rywalizacji międzynarodowej w wędkarstwie spławikowym ( w kategorii: seniorów, kobiet, juniorów) , w wędkarstwie spinningowym (w kategorii : seniorów), w wędkarstwie muchowym (w kategorii : seniorów), w wędkarstwie rzutowym ( w kategorii: seniorów, kobiet, juniorów i juniorek ).

Polscy wędkarze od wielu już lat stanowią ścisłą czołówkę światową, a lata 2003 i 2004 zapisały się jako rekordowe pod względem zdobytych medali przez reprezentacje narodowe w dotychczasowej historii startów. Polscy wędkarze w 2003 i w 2004 zdobyli po 26 medali na Mistrzostwach świata i Europy. Liczba medali zdobytych w ostatnich latach stanowi 45% medali zdobytych w 40 letniej historii startów.

Dzięki tym osiągnięciom powierzono Polskiemu Związkowi Wędkarskiemu w 2005 roku organizacje Mistrzostw Europy w wędkarstwie muchowym oraz Mistrzostw Europy w wędkarstwie rzutowym.